WV Flacquee

Middelharnis

 

Jubileum Steigertocht 'Zout & Zout' 2015


 Jubileum Steigertocht  ‘Zout & Zoet’

Gecombineerde tocht met Steigerbuffet en ‘uit de kast programma’


Ondanks diverse wijzigingen in het programma is de Steigertocht 2015 zeer geslaagd. Het was de vijfde in een reeks die ons voerde naar Blankenberge, Antwerpen, Gent in België en vele havens in Zeeland en Brabant. Het brede gangboord van de Serendipity heeft telkens als buffet gediend. Zie onderstaande foto's voor een sfeerimpressie van het steigerbuffet en de BBQ te Dintelmond.

 Hieronder een mooie serie foto's van Hans Dekkers

Correspondentie adres/mailadres: steigertocht@gmail.com

2015-05-28 SMS-wisselingen tussen de afdelingen Zout en Zoet

Het SMS-verkeer tussen de zeilschepen Scaldis en Jongleur 

tijdens de Zout & Zoet tocht 2015

1.  2 mei 2015  14.24 uur

 Aan boord van het goede schip Scaldis #1

'A man's got to do what a man's got to do'

Ter advies bij het uitspreken van dit verslag aan de ‘Zoet’ vloot de begeleidingsmuziek ‘La Mer’, van Claude Debussy

13.30 sluis Stellendam, stemming aan boord opperbest. Na een week de weerberichten te hebben gevolgd lijkt opnieuw een voorjaars-oversteek mogelijk.
Op dit moment nog weinig wind maar in de loop van de latere middag wordt Oost 5 bf verwacht. Na middernacht komt een front over en zullen de regenbakken zeker nodig zijn de vroege ochtend beloofd een stevige wind die later naar Zuid West zal ruimen en toenemen tot hard. Naar verwachting zullen we morgenochtend rond 10 uur Nederlandse tijd aankomen.
Aan boord startte de dag met inruimen van de victualiën . De nieuwe Van Vliet zeilen geven zich niet zonder slag of stoot gewonnen, in een waar gevecht met het gladde, stugge zeil bevestigde we de smeerrepen en wisten we de halshoek aan de giek te bevestigen. 'Wel mooi, zo'n nieuw grootzeil' sprak schipper Hans. 'Benieuwd hoe dat straks zal staan, maar tjeempie, wat een gladde lap!' ricocheerde Paul.
De pas grootvader geworden Joop hield zich nog wat afzijdig, afspraak was dat Joop een speciale 'Opa Oversteek' mocht maken, lekker op tijd naar bed en uitslapen, geen zwaar dekwerk. Naast grootvader is Joop uitvinder/ondernemer geworden. Een nieuwe ontwikkeling in de zeilsport werd onlangs door hem geïntroduceerd. Op basis van het Tena-Lady concept ontwikkelde hij een Tena-Sailor, verschillende modellen veroveren in rap tempo de markt. De Chris Cross voor de korte oversteek tot 100 zeemijl en het model Atlantic voor de grotere afstanden. Wat denk je, nooit meer dat onhandige gedoe in het zich onder helling bevindende toilet.
Langzaam aan worden de blokjes van mijn telefoonontvangst minder, het wordt tijd deze eerste boodschap te versturen, morgen horen jullie weer van ons!
Met voorwindse groet!
Scaldis

2.  2 mei 2015  23.09

Hier een bericht van de zout en zoet vloot welke momenteel bestaat uit 3 motorschepen: de Mad Mitch, de Noordje, de Prego  n de zeilschepen A3 en de Jongleur. Slechts de Jongleur heeft zeilend zijn overnachtingsplaats bereikt. De overigen hebben tegenwinds het motorisch geweld laten spreken. Na aankomst van de Jongleur hebben wij gezamenlijk geborreld en ons eerste mini steiger buffet georganiseerd aan boord van de Noordje. We maken jullie slechts deelgenoot van het toetje. (Zie de bijlage) Verder was het op vallend dat Hans Dekkers tot 10.00 uur 's avonds zijn zonnebril ophoudt. Volgens sommige omdat daar sterkte in zit. Volgens anderen omdat er iets sterkers in Hans zit. De tijd zal het leren. Inmiddels lig ik zelf te kooi. Morgen gaan we naar de stad van Jacob Cats; Brouwershaven waar wij in herberg het Swarte Scheap wederom een nieuw culinair hoogtepunt zullen bereiken. Cees en Adri moeten nu nog even aan het werk hoor ik net nog even????? Gelukkig zit daar nog een bootlengte tussen. Nu vallen mijn ogen inmiddels dicht. Welterusten allemaal tot een volgend bericht. Namens de zout en zoet vloot Arno de Jong

3.     3 mei 2015 18.26 uur

 

Aan boord van het goede schip Scaldis #2


100 mijl rollen, gieren, gijpen dan de rust.....

Begeleidingsmuziek: Symphonia Antarcica Vaughan Williams

Wat begon op een kalm spiegelend Slijkgat veranderde na enige tijd in een goedgeluimd glooiende Noordzee. De achterlijke wind nam met de afstand toe tot een 4bf. De bijna oneindige ankergebieden langs de route naar de Rotterdamse havens waren dit jaar minder druk bezet, einde crisis?
De wind toe tot een 5bf, lastig sturen op de hoger wordende golven. Schouwenbank ankergebied lag erbij als een verstomd dorp dat bestond uit schepen.
De shippinglane een beetje in ons voordeel gekruist en op weg naar de vele windfarms op de Engelse banken.
Op de AIS troffen we een ander Nederlands jacht ook op weg naar vermoedelijk Harwich.
Het was twaalf meter en haalde ons heel langzaam in. We vermaakten ons met de gedachte dat het hem flink zou frustreren om een bootje van 9 meter zo traag in te lopen, de AIS is namelijk die van de Coromandel.
Voor de wind is geen prettige koers, we rolden en hadden moeite de fok goed mee te laten werken. Afgezien van de toenemende regen was een laatste stuk halfwind een prettige afwisseling. Eenmaal op de rivier veranderde de Scaldis van een kermisattraktie in een luxe verblijfplaats.
Bier, dat hadden die dekselse rakkers wel verdiend!
In het clubhuis van de Royal Harwich Yacht Club werd de aankomst gevierd.
De ontlading zorgde voor Grote Creatieve Momenten waarbij over het 'uit de kast' programma werd ge-brainstormd.
Vanavond is hier een zangavond met shanty zangers, benieuwd!
Even goed slapen en de terugtocht plannen, het weerinfo paneel op de club liet ons wel wat schrikken, morgen verder.....

Met groet van een bemanning met door een lichte vermoeidheid aanzienlijk minder praatjes dan in het vorige bericht!

4.   3 mei 2015  18.38 uur

Bij deze het volgende bericht van de zout en zoet vloot. Hedenmorgen om 08.45 uur vertrokken bij de volkerak sluizen. Met een lopend windje naar Brouw. Rond 15.00 uur gearriveerd. Bij Hans aan boord was het after sailing time. Johan vertelde dat hij ooit om voorrang te krijgen bij een sluis de havenmeester melde dat hij een blond mokkel aan boord had. Ineke had meegeluisterd en melde direkt daarop aan de sluismeester dat ze gewoon grijs was. Die heb ik ook thuis melde de andere kant van de marifoon. Toen ze de sluis uiteindelijk verlieten. Hadden diegene die lagen te wachten en het hadden gehoord wel een hele brede grijns op hun gezicht. Nu gaan we lekker eten met z'n allen. Morgen het vervolg. Gr.Arno

5.  4 mei 2015   18.30 uur

Aan boord van het goede schip Scaldis #3

'More is not enough'

Muziekadvies: I'ts not funny anymore'; Huskedu

De pannenkoeken smaakte opperbest. 'Wil je er nog een met kaas' vroeg Paul. 'Ik heb mijn buikje in elk geval heerlijk rondgegeven hoor', wat jullie?' Vroeg Joop.
We liggen in de Suffok Yacht Harbour. De stang van de afstandbediening was onderweg afgebroken . Met een provisorische reparatie, een gribtang, wisten we de boot bestuurbaar te maken. Helaas vonden we in de plaatselijke grootste chandlery in de buurt geen nieuwe.
Het plan was om vandaag de Deben te bezoeken, vandaag zou het goed mogelijk zijn de rivier met hoog water op te varen maar morgen staat de dikke wind deels op de ingang en is er grote kans dat we ons daar opsluiten.

De wandeling.
Vanaf de haven langs het natuurpad langs de rivier de Orwell naar het dorpje Levington. Zoals gebruikelijk in het centrum een prachtig kerkje met daarnaast de pub met de toepasselijke naam 'The Ship'. Tegenover de pub, op een grasveld spelen drie families de Engelse versie van slagveld. Het is bankholiday, iedereen is aan de wandel.
Vanavond komen Chris en Priscilla op bezoek. Chris kent Middelharnis en heeft een paar jaar geleden een wedstrijd meegevaren.
We eindigden toen tweede. Er was erg weinig wind en Chris' rol was om de genua bij overstag voorzichtig maar vlot over te brengen en verder niets te doen en zo stil mogelijk te blijven zitten. Na de uitslag kwam hij zich excuseren, als ik nog beter niets had gedaan zouden we wellicht als eerste zijn geëindigd.

Terug aan boord, na door het paradijs te zijn gelopen. Rookt Joop zijn echte Cubaanse Cohiba, een bruine rakker van zo'n 20 cm. Het ‘paradijs’ lag vol zeiljachten in een verschillende staat van ontbinding en hier en daar een uitgekomen jongensdroom. Paul zoekt naarstig naar een kiel van 2500 kg.
Aan boord is het rustig en het avondmaal is in voorbereiding. Caponata met reibekuchen, English sausages, greensalad en tomaten/mozzarella/basilicum. En voor Joop een veggieburger. Een koning waardig!
Chris en Priscilla hebben een boodschappen lijstje opgenomen zodat we vanavond weer bevoorraad zijn.
Wat morgen op programma staat is nog niet bekend, een plekje uit de wind, iets in de boord van een pub, misschien wel de Butt and Oyster?
Morgen meer!
Met halfwindse groet,
Scaldis

64 mei 2015  20.12 uur


De zout en zoet vloot is inmiddels neergestreken in Goes. De samenstelling van het gezelschap is vandaag ook gewijzigd. JeanPaul en Sabine van het motorjacht Prego hebben ons verlaten en zijn richting thuishaven vertrokken. Inmiddels heeft de Serendipity van Jan en Marianne zich bij ons aangesloten. Het rendez vous vond plaats op de scheiding van het Keten en de Oosterschelde. Het ging als een speer vandaag. Bij 18 knopen ware wind liep de A3 bij iets minder dan halve wind 8.5 knoop en de Jongleur ruim 7 knopen. Dat gebeurt niet vaak. De palaver van vanmiddag was verdeeld over 2 schepen de A3 en de Jongleur. Sint Annaland hebben we uit het programma laten vervallen om reden van de slechte verwachtingen voor morgen. (30 kn wind) We hebben hier in Goes een prachtig plekje gekregen helemaal achterin in het havenkommetje. Over 10 minuten moeten we stil zijn. Dodenherdenking. Wat jullie bedoelen met de stuurstang die kapot is gegaan werd hier niet helemaal begrepen. We horen het later wel. Morgen krijgen jullie onze bevindingen vanuit de mooie stad Goes. Jullie veel plezier in de pub.
En wisten jullie dat je je boot moeilijk naar voren kunt trekken in de sluis als je motor nog in z'n achteruit staat. Details volgen later.
Wat vandaag ook bijzonder was dat er ongeveer 20 schepen lagen te wachten bij Bruinisse om geschut te worden en het duurde en duurde maar tot er een klein jachtje zich melde bij de sluiswachter en om een schutting vroeg. Deze melde dat hij de sluis direct ging klaarmaken. Op de vraag van het jachtje of er iets aan de hand was omdat er zoveel schepen lagen was het antwoord dat niemand zich nog had gemeld. Zo zie je maar als er één schaap........ tot morgen. Arno.

7. 5 mei 2015  19.21 uur

  

In de vriendelijke pub 'The Ship'

The sea - this truth must be confessed - has no generosity. No display of manly qualities - courage, hardihood, endurance, faithfulness - has ever been known to touch its irresponsible consciousness of power; Joseph Conrad

Muziekadvies: Story Weather: The Pixies

'Hij is goed vers' sprak Paul met een volle mond terwijl hij zich over de visresten van Joop's bord ontfermde.
Het blaast buiten, alle hens aan dek om het goede schip Scaldis te behouden, extra lijnen en stootwillen zijn nodig om onbeschadigd de dag door te komen. Na het noodzakelijk werk startte de excursie in het paradijs, onze gids en bootbouwende medebemanningslid Paul vertelde honderduit over kielvormen, scheggen, rompvormen en naca-profielen. Na afloop beloonde we de gids met een ferme fooi. Het bleek een mooie traditionele nautische beleving zoals die altijd centraal staat tijden de beruchte Steigertochten.
Om de natte stormachtige dag toch historische betekenis te geven worden aan boord plannen gelanceerd om tot een nieuwe politieke partij te komen; een liberaal sociale staat ons voor. Een van de belangrijke speerpunten zal het verbinden van de Grevelingen met het Haringvliet betreffen. De financiering hiervoor is al doordacht en onderbouwd. Als eerste de zalingbelasing, meer dan twee zalingen betekent een flinke duit afdracht. Er is ook in een scheepskleur-belasting gedacht, blauwe en witte schepen vallen in het hoogste tarief terwijl oranje en groene op een fikse korting mogen rekenen. Roze schepen zijn vrijgesteld. Naast dat deze afdrachten voor een flinke financiële impuls zorgen bevorderd het ook een kleurrijke watersport.

In de namiddag overwogen we te vertrekken naar de Royal Harwich Yacht Club om de bekende pub te bezoeken en in de winkel in Chelmonsdiston de befaamde sausages aan te schaffen. Na de situatie nog eens bekeken te hebben besloten we dat het te gevaarlijk was de boot te verhalen en om te draaien. Af en toe geeft de windmeter 35 kn aan, en dat in de haven! In Felixtowe staan de containerkranen er werkloos bij, de vrachtwagens met containers worden op een afgesloten wegdeel geparkeerd wachtend op het kalmeren van de elementen.
Een lift van een medezeiler bracht ons naar de farmshop op zo'n 5 km afstand. De weg terug door de weilanden, wel wat omgelopen maar als altijd prachtig.
Morgen geeft het weerbericht nog geen verbetering, het is afwachten wanneer we kunnen vertrekken, voor donderdag zijn de vooruitzichten in elk geval gunstig.
Met halfwindse groet!
Scaldis

 

8.  6 mei 2015  00.39 uur

 

Hallo overzeese tochtgenoten. Aan deze kant van de plas hebben wij het bevrijdingsfestival in Goes bijgewoond waar onder andere het bevrijdingsvuur werd ontstoken en een bonte stoet van oude legervoertuigen voorbij trok. Op dat moment nog erg mooi weer en rond de 20 graden. Vervolgens op een terras aan de gracht met z'n allen aan het bruine vocht. Die pret was van korte duur daar ons samen zijn ernstig werd verstoord door een zeer vette onweersbui met bijbehorende windstoten van meer dan 40 kn. Jean kon ons niet vinden op het terras aan de gracht en belde ons waar wij zaten. Jan de Lint had een duidelijk antwoord: links van de bui was het antwoord. De temperatuur was intussen 6 graden gedaald. Vanmiddag was de dagelijkse palaver aan boord van de A3 waar het laatste bericht van de Scaldis nogmaals is voorgelezen. De plaatselijke havenmeester Cor heeft een glaasje meegedronken dus Wsv Flacquee kan in Goes niet meer kapot. Als het hard waait staan de trossen zo nu en dan strak en dan weer los. Dit fenomeen werd Jean fataal bij het aan boord stappen waarbij zij lelijk ten val kwam.

Het gezelschap heeft zich in de avond in twee gesplitst waarbij een deel zich heeft begeven naar de Italiaan en de ander naar 'De lachende koe' om te eten. Dit i.v.m. het feit dat smaken verschillen. Morgen gaan we met de hele club naar het Bevelands historisch museum en heeft de reisleider voor 11 personen besproken in het stadhuiscafe om daar de geroemde lauw warme salades te proeven. Maar daarover morgen meer. Met hartelijke groeten van de hele zoet en zout vloot en het advies om vooral voorzichtig te zijn en geen onnodige risico's te nemen.

9.   6 mei 2015  17.08 uur

 

In het op en top Britse theehuis 'Ruby's' #5

'Life is like the ocean, it can be calm or still and rough and rigid, but in the end, it is always beautifull';
Anonimus

Muziekadvies; Water Music, G. F. Handel

'Blij dat ik binnen zit' sprak Joop terwijl hij een laatste slok van zijn slappe koffie nam. We zijn in het kustplaatsje Felixtowe, verwaaid liggend zorgen we er voor dat we voortdurend avonturen beleven. Na een lange wandeling langs de boulevard waarin we flink gezandstraald worden stoppen we op Paul's verzoek bij een bonte Fish and Chips.
De monsterbestelling wordt meegezeuld naar het pittoreske wind-scherm-prieeltje en smakkend en boerend verorberd. Na afloop van deze vertoning vouwde Paul de vele, op een volle Tena-Sailor gelijkende papierrest samen en propte het afzichtelijke ding in een nauwe vuilnisbak.
'Genoeg zo?' vraagt Hans het gewicht van aantal sausages inschattend.
'Laten we er voor de zekerheid nog maar een paar bij doen en vergeet de bacon niet!' riposteerde de wakkere bemanning.
'Wat zullen ze smullen!' Beaamde Hans. 'Missie volbracht!' Juichte Joop. 'Eerst nog even een stukje varen' bromde Hans zorgelijk.
De dag staat in het teken van vertrek, gribfiles worden bestudeerd koersen uitgezet. In plaats van de Roompot wordt nu Stellendam de bestemming. Vertrektijd 04.00 uur, aankomst Stelledam geschat op vrijdag 01.00 Nederlandse tijd. Mooie tijd om nog van een nachtrust te kunnen genieten. Lia zal mij dan in de ochtend ophalen zodat Lia en uw rapporteur in Middelharnis de Coromandel kunnen ophalen en meteen doorstomen naar Drimmelen. Oeps alweer die vergissing, eerder bracht ik het bericht over aan de jongens en maakt deze vergissing, Hans trok bleek weg en reageerde dat dat helemaal niet kan. Ok, Dinteloord, dat is het!
Wellicht zullen de Scaldis en Coromandel in een wedstrijd verwikkeld raken, de uitkomst ligt natuurlijk al vast. Bescheiden formaat bootjes hebben nu eenmaal een voorsprong.
Straks aan de zuurkool en even slapen, benieuwd naar weer een nieuw oversteek.
Heel hartelijke en ruimwindse groet van de Scaldis!

 

10.    6 mei 2015  20.47

Daar stond het gezelschap dan stipt 10 uur pontificaal voor het museum waaraan een bordje geschroefd zat waarop stond te lezen dat ze om 11 uur open gingen. Sommige dingen vergeet je als reisleider!! Alsof het zo heeft moeten zijn stond het museum naast een herenmodezaak die zichzelf aan het opheffen was en waarvan veel echtgenoten vonden dat we deze ondernemer daar bij moesten helpen. Na de gekochte goederen daar nog even gestald te hebben en de plaatselijke boekhandel te hebben bezocht heeft het gezelschap, met uitzondering van Hans die een museumallergie, heeft de cultuurhistorie van de Bevelanden opgesnoven.

Om 12.30 stonden we weer buiten en werden we met regen en al naar het lunchcafé onder het stadhuis geblazen.
Hans informeerde nog even of er ook nog iets anders te eten was dan maaltijdsalades want het blijft niet bij het voornoemde allergie. Een procentueel te grote hoeveelheid 'groen' op z'n bord resulteert op z'n minst in eigenaardig gedrag. Het e.e.a. valt goed te compenseren met schots vocht uit de hooglanden weet ik uit eigen ervaring.

Vanmiddag was de dagelijkse palaver aan boord van de Serendipity. In de kuip gestart het leek met een zonnetje daarbij heel wat. Maar Aolus had toch het laatste woord en dreef ons naar binnen. Nu verzadigd en verkwikt en gevoelsmatig aanmerkelijk aangedikt zit ik weer op de Jongleur mijn verslagje van deze winderige dag te doen. Morgen nemen we afscheid van Cees en Adrie en vertrekken om 10.00 uur richting Oosterschelde, Keten en Krabbekreek. Waar we in Sint Annaland 'mr Gee en de Aquavite zullen begroeten. Alle tochtgenoten wensen jullie een goede oversteek en zien jullie graag vrijdag in Dintelmond aan de " Waterkant". Met stormachtige groet namens de gehele zout en zoet vloot, Arno

  

 

11.    8 mei 2015  08.55 uur

Bij deze de laatste update van de zout en zoet vloot. Gistermorgen om 10.00 uur lagen veel verwaaide schepen te wachten voor de brug om Goes te verlaten waaronder ons gezelschap. Helaas lagen de Noordje en de Serendipity achteraan in de rij en pasten er in de sluis helaas niet meer bij. De Jongleur verliet als één van de eerste de sluis maar werd al gauw op het voordewindse rak richting Brabantsvaarwater ingehaald door de A3 die ondanks dat het een kort rak was z'n boom had gezet. De Jongleur altijd competatief ingesteld kon het niet nalaten nog even achter de kont van de A3 op te steken om hem nog even van de vuile wind te laten genieten. Zo bleven we toch nog even bij elkaar. In het Brabantsvaarwater hadden we een lekker half windje van 13 knopen en liepen we met stroom mee ruim 7 knopen. Cees en Adri verdwenen langzaam uit het zicht . Zij gingen richting de krammersluis richting thuishaven. De overige hebben een plaatsje gevonden aan de K steiger in Stalland. Behalve de Serendipity die mocht aan de ' Rijkensteiger A' liggen. Dit i.v.m. zijn diepgang. De verschillende bemanningen zijn vervolgens uitgebreid gaan fourageren bij de Jumbo om vrijdag te kunnen ' vlammen' op het Steigerbuffet. In de loop van de middag hebben we de Aquavite en Mr.Gee ontvangen. Aan boord van de Noordje lekker met elkaar bijgepraat waar op hetzelfde moment het grote nieuws binnen kwam van de grote brand op de Dijk te Middelharnis. 's avonds zijn aan boord van de Jongleur nog flink de ' klavers gejast' en de schotse drankflessen aangesproken. Dit resulteerde uiteindelijk in het feit dat mijn ogen in bed dicht vielen bij het opstellen van dit laatste bericht. Dus nu vanmorgen maar afgemaakt. Eerst nog even lekker ontbijten en dan op naar Dintelmond voor het grote festijn. We zullen jullie daar met alle egards ontvangen. Jullie nog een 'glad' tochtje toewensend. Met een laatste Zoet voor Zout groet namens alle tochtgenoten. Arno

12. 8 mei 2015  14.54 uur

Na opnieuw een oversteek van Harwich naar Stellendam die dankzij de voortreffelijke weer/wind verwachtingen van Windfinder exact volgens planning verliep stoomde de Scaldis op motorvermogen rond 01.00 uur Nederlandse tijd Stellendam binnen. 20 uur, dezelfde vaartijd als op de heenweg. Na geschut te zijn zocht Scaldis haar ligplaats in de jachthaven waar we rond 02.00 uur te kooi gingen. Lia kwam 9.30 uur om uw verslaggever op te halen zodat de Coromandel zich ook bij de vloot kon voegen.

De Scaldis had de brug van vier uur, de Coromandel wacht op hun doorvaart aan de Zuidzijde van de Volkeraksluis zodat we samen op kunnen varen en gebroederlijk bij de Zoete vloot onze opwachting kunnen maken.

Epiloog Scaldis

Vervolg; samen varen we op naar Dintelsas/ waar we als echte helden onthaald worden. Het blijkt al 5 uur te zijn eer we aankomen (mooi getal voor een anker biertje) en het steiger buffet blijkt gepland te zijn om 6 uur; oei even aan de slag. Ooit geprobeerd een spinazie te maken bakken voor ± 20 personen op een  tweepitter?

Het buffet was wederom grandioos en bleek enorm op elkaar afgestemd te zijn. Daarna kwam de finale het ‘uit de kast’ programma, waar vrijwel iedere boot zijn bijdrage leverde, en aantoonde welk een creatieve geesten onze club bezit. Dit moet voor de gemeente Middelharnis de belangrijkste reden worden om ons als club in de havenkom te willen hebben, ipv lastige sloepeigenaren die de horica willen bestieren, maar dit terzijde.

Arno staat als popye voor de kast, wat een kanjer is die spinazie eter, en wordt bijgestaan, voor en achter de kast, door zijn persoonlijke assistente olijfje/ Noor, en beide nemen ons mee in het programma.

In het verhaal van de Serendipendy  toont Jan zijn ware liefde voor de zee, en zijn liefde voor zijn adorabele zeemeermin, ook spreekt hij zijn zorg uit over de vernietigende uitwerking van enkele gebruikers van dit schone water. Hierna komen in twee partijen de cabaretiers van de Aquavite op, allereerst worden we meegenomen in het tragische verhaal van de verloren scheepskat;- vorig jaar nam ze tijdens de steigertocht nog als metgezel de honeurs waar…!? Maar dan de wending in dit verhaal hoe dit gemis te weerstaan en de briljante oplossing; een echte aanbeveling voor wie zorgeloos zonder kattenbak of honden uitlaatdiensten  toch een betrokken huisdier mee wil nemen aan boord, een wandelende tak. Een mooier einde had dit verhaal niet kunnen hebben. Uit de kast krijgt ook aquavite groep twee op bezoek, en we worden getrakteerd op een aaneenschakeling van wereldse wijsheden, waarheden en dingen waar je goed over na moet denken.

Dan komt Johan uit de kast met een prachtig persoonlijk verhaal hoe je in de watersport terecht kunt komen, en hoe hilarisch als hij vanaf de dijk bekijkend stelt dat zijn toekomstige zeilboot er een is met een rechte mast, want zo’n scheve mast moet toch wel heel onhandig zijn. Om erachter te komen hoe je aan een zeilende boot komt met een rechte mast; heel simpel je doet een proefvaart bij een bekende werf met windkracht 1,5.

Uiteindelijk als laatste zijn de jongens van de Scaldis aan de beurt die zichtbaar teveel tijd hebben gehad om een bijzonder onsamenhangend hoorspel in elkaar te zetten met bijzondere karakters en elementen; 4 augurken, tal van bootjes, de grote komkommer, een gevangenis met party-sticks en een bijzonder slot waarin de 4 augurken uiteindelijk na een gewonnen quiz mochten trouwen met de dochter van de komkommer. Dit geheel werd muzikaal met bijzonder instrumentarium ondersteund en onze verteller gaf geen krimp en wist met verve het hele verhaal strak ten gehore te brengen.

Gelukkig ging het regenen en konden we benedendeks nog al onze belevenissen van de afgelopen dagen onder het genot van diverse spiritualia uitwisselen.

Die zaterdag vertrok de Scaldis richting Stellendam, er zou een pittig windje staan dus het schip werd opgetuigd met de nieuwe werk fok en twee reven in het grootzeil. (windje 5/6 met behoorlijke vlagen werd voorspeld). Op weg naar de volkeraksluizen, eenmaal daar komt via de marifoon binnen dat de haringvlietbrug vermoedelijk om 2 uur omhoog gaat maar dat deze vanaf 10 uur niet meer had gedraaid want de limiet ligt bij windkracht 7.

Eenmaal onder de brug door wordt het zeil gezet en stuiven we via de noordzijde van Tiengemeten in rap tempo richting Middelharnis, en daar wordt de wind alsmaar krachtiger. Vanaf Middelharnis gaan we ruim aan de wind richting Hellevoetsluis de windmeter balanceert tussen de 35 en 40 en we weten dat het daarna scherp aan de wind richting Stellendam wordt. Gelukkig hebben we de foto’s nog dankzij de bemanning van een oploper een Beneteau 42Ft die in juni op wereldreis gaat (blue spirit sailing). Eenmaal pal aan de wind krijgen we de fok niet meer dichtgedraaid en was het beter geweest het leioog niet in de binnenste rail was geplaatst. Fok weg motor aan en we zijn echte onderzeeër, we komen niet meer vooruit en elke keer als de kont van de boot uit het water komt is er geen druk meer op de klapschroef en valt deze weg. Best onhandig dus en we zien dat onze buren hetzelfde probleem hebben. We besluiten te schuilen in Hellevoetsluis en na een prachtige landing horen we van de havenmeester dat er een mooie 8/9 staat die nog de hele avond aanhoud. Dus we hebben daar lekker gegeten en gedronken en de volgende dag onze reis met weinig wind naar Stellendam voortgezet.

Eenmaal daar op zijn plek de boot afgetuigd en chemisch gereinigd horen we ineens luid geschreeuw om hulp op de steiger.

Er ligt een stevige man in het water en blijkbaar langer dan de bedoeling. Wie laat er een vent van 200 kg in een speel kanootje de romp van een boot schoonmaken zonder reddingsvest en zwemambitie? De man lag reeds 15 min te spartelen maar kon de steiger niet opklimmen en zijn verwante kon hem niet tillen. Uiteindelijk hebben we hem met drie man de steiger opgetrokken, hem op adem laten komen dekens gehaald en uiteindelijk naar de douches begeleid om hem op temperatuur te laten komen.

Dit slot is natuurlijk niet zo spannend als de kern van ons hoorspel maar dit terzijde, maar dat is natuurlijk ook het eeuwige conflict tussen fictie en werkelijkheid (en wat we er allemaal van maken).

 

Paul