WV Flacquee

Middelharnis

 

2016-10-28 Plaatjes van de Lady Jane

Na een grote onderhoudsbeurt heeft de Lady Jane een mooie zomertrip in ons eigen land gemaakt. Daarbij kwamen Jan en Janny twee opmerkelijke schepen tegen. Ook zien we Jan nog aan de helmstok van het zeiljacht van zijn zoon. Kijk hoe hij glundert! Is hij dan misschien heimelijk toch meer zeiler dan motorschipper? Wie zal het zeggen. Op het Veerse meer signaleerde Jan een parapluzeiler en een voormalig startschip. Op een gegeven moment stond er een vette meeuw voor zijn stuurhut die zelfs door zwiepende ruitenwissers niet tot opvliegen bewogen kon worden.

2016-09-28 Nieuws van de Faja Lobi

Lanzarote, 28-9-2016

 

Beste allemaal,

 

Na lange tijd weer eens een bericht van de Faja Lobi. Ons vorige bericht kwam al weer bijna een jaar geleden uit Santa Teresa op Sardinië. We hadden toen al besloten niet verder oostwaarts de Middellandse zee in te varen en ook het idee langer in het westelijke deel van de Middellandse zee te verblijven sprak ons niet erg aan. Met als resultaat dat we nu in de marina Rubicon liggen op Lanzarote.

Onze wederwaardigheden zijn dit jaar sterk bepaald door de gebeurtenissen met oudste dochter Suzanne. Vorig jaar november is bij haar borstkanker geconstateerd. Na een lang traject van chemotherapie en niet geheel geslaagde operaties gaat het nu, na overstap voor behandeling naar het Antoni Van Leeuwenhoek Ziekenhuis en een geslaagde operatie aldaar, de goede kant op. Ze moet rond de komende jaarwisseling nog een keer worden geopereerd maar voelt zich nu veel beter en loopt 9 oktober zelfs een sponsorloop van 10 km voor de stichting waar ze dit jaar zelf ook veel steun van heeft gehad. Voor meer info hierover zie  http://www.alvarum.com/suzannedeloos  

Wij zijn allereerst in mei voor enkele weken met de auto naar de boot geweest.  Dit gaf de mogelijkheid om allerlei spullen, die niet zo makkelijk per vliegtuig mee te nemen zijn, aan boord te krijgen. Waaronder de reserve kluiver, ooit in Australië, gekocht, maar nooit gebruikt. Bij vertrek naar de Middellandse Zee in 2014 uit ruimte overwegingen thuisgelaten. Maar gezien het plan om de Atlantische oceaan weer op te zoeken, toch naar weer aan boord gebracht. Achteraf een goed besluit. Twee maanden later bij Ibiza kregen we bij harde wind een forse scheur in de kluiver die we altijd gebruiken, nog gemaakt in Zuid-Afrika. Na vier oceaanoversteken is aan dat verder prima zeil de slijtage toch merkbaar.

Begin juni zijn we weer per vliegtuig naar de Faja Lobi teruggekeerd. Met het plan om de Middellandse Zee te verlaten en uiteindelijk naar de Canarische eilanden te gaan.

Alles bij elkaar hebben we dus maar twee seizoenen in de Middellandse Zee rondgevaren. Echter lang genoeg om alle meningen die we over het varen in dit gebied mochten vernemen bevestigd te krijgen.

Het waait of hard of er is geen wind. De golfslag is bij wat meer wind al gauw onaangenaam. Lijkt wat op het IJsselmeer, maar dan erger. Komt ook door de korte afstand tussen de golftoppen. Op de oceaan is die meestal bij langere deining tussen de 10 en 15 seconden. In de Middellandse Zee is 5 seconden normaal.

Maar we hebben ook weer wat geleerd over weer en windpatronen. Vooral in het noorden van de Middellandse Zee waait het soms fors. De mistral begint vaak in de Golf van Leon en loopt dan door naar het gebied ten zuiden van Genua en Corsica en Sardinië.  Maar ook veel zuidelijker geeft dat onaangename swell op de ankerplaatsen. In de Balearen hebben we een aantal rollerige nachten doorgebracht.

 En al liggen ze maar 50 mijl van elkaar, er is een groot verschil in de windsterkte op Menorca (overigens voor ons gevoel het leukste eiland van de Balearen) en Mallorca.

De eerste oversteek die we maakten was van Sardinië naar Mallorca. Weinig of geen wind, maar wel veel deining. Dus veel motoruren. Mallorca heeft mooie baaien en ankerplaatsen. Het probleem is vooral dat er ook in juni al heel veel jachten rondvaren. Vooral ook charte boten bemand door niet erg ervaren zeilers met geen of weinig anker ervaring. Op zich wel goed voor enig vermaak. Maar er wordt noodgedwongen dicht bij elkaar geankerd. Er is gewoon te weinig ruimte. Dat zorgt bij opstekende wind in de nacht voor veel onrust.

Maar het weer is in deze tijd van het jaar zeer aangenaam. Niet de enorme hitte die we later op het vasteland van Spanje mochten ervaren.

Van Mallorca zijn we overgestoken naar Ibiza. Enkele goede ankerplaatsen en warm, blauw zwemwater. Volgens de verhalen in de Telegraaf en Privé ook een eiland vol met onder andere Nederlandse beroemdheden. Maar zoals we er jaren geleden in Australië niet in geslaagd zijn ook maar één krokodil te spotten is ons dat op Ibiza ook niet gelukt met de BN-ers uit Amsterdam-Zuid of het Gooi.

Als laatste eiland van de Balearen wilden we Formentera bezoeken. Michelle heeft nog goede herinneringen aan de tijd toen zij hier in het hippietijdperk op vakantie ging. Toen een leuk vissersplaatsje met hippies die probeerde zelf in elkaar gezette sieraden te verkopen, teneinde in de dagelijkse levensbehoeften (wat die ook waren) te voorzien.

De tijden zijn echter veranderd. Bij het naderen van de plaats waar we konden ankeren ontwaarden we meer dan 100 boten, waaronder ook superjachten, die daar al lagen. Verder rondscheurende motorboten afkomstig uit nabij gelegen marina’s op Ibiza. Ook nog een stroom van Ferries die dagjestoeristen aan en afvoerden. Wij zijn voor anker gegaan in de hoop dat het tegen de avond beter zou worden. Ons plan was om de volgende morgen, voordat de eerste ferries weer kwamen (we dachten tegen 11 uur), aan land te gaan om Michelle de kans te geven enig jeugdsentiment te ervaren.

Maar de volgende ochtend 7 uur begon het feest alweer en verschenen de eerste ferries. Wij zijn gevlucht richting het vaste land, waar we tegen de avond in Altea aankwamen. Daar zijn we een paar dagen gebleven. Hebben Elena opgezocht, die we voor het eerst in de Pacific waren tegen gekomen. Ook onverwacht kwamen we Max tegen. Voor het laatst gesproken in 2015 in Vanuatu. Max, nu 75 of iets daarboven, is al 27 jaar onderweg rond de wereld, meestal als solozeiler.  Maar heeft nu toch min of meer een vaste plek in Altea gevonden. Leuke kerel, een “character”. Heeft wel wat vrouwen aan boord gehad, maar die waren uiteindelijk toch niet opgewassen tegen de nogal vaste standpunten over hoe aan boord te leven, die Max heeft. Inderdaad een echte solozeiler.

Vervolgens zijn we naar Torreveija gevaren, ca. 50 km ten zuiden van Alicante. Daar hebben we de Faja Lobi voor een maand achter gelaten in de Real Club Nautico om naar Nederland te gaan.

Medio augustus weer terug aan boord. Na ruim een week weer op weg. Overigens behalve de enorme warmte was het leuk om een tijdje in een echte Spaanse jachtclub te verblijven.  Dat zijn sociale centra voor de watersport liefhebber. Niet alleen zeilen, maar ook roeien, kanoën etc. worden zeer intensief beoefend. De oudere leden spelen domino en bridgen. Verder is er een zwembad en een goed restaurant met zeer billijke prijzen. Zelfs een clubmiss verkiezing.

Bij gunstige wind zijn we in een keer twee nachten doorgevaren naar Gibraltar. Voor het eerst sinds lange tijd een lekker stuk gezeild. Ruime wind van ca. 20 tot 28 knopen.

Na een paar dagen gewacht te hebben op goede wind, zijn we weer verder gegaan. Het binnenvaren van de Middellandse Zee is eenvoudiger dan die te verlaten. In de zeer smalle Straat van Gibraltar loopt de stroom altijd de Middellandse Zee in. Die stroom wordt veroorzaakt doordat er in de Middellandze Zee door de warmte veel water verdampt. Dat moet worden aangevuld uit de oceaan. Mede daarom moet je bij het verlaten de wind mee hebben. Als het wat harder waait, krijg je te maken met een venturieffect dat bij Tarifa bij de monding van de straat 300 dagen per jaar meer dan windkracht 8 geeft. Maar het is ons gelukt eruit te komen.  

Daarna een aantal dagen doorgebracht in Rota, vlak bij Cadiz.  Cadiz ook toeristisch bekeken samen met duizenden anderen die werden aangevoerd op cruiseschepen.

Van Rota naar Porto Santo een eilandje vlak bij Madeira gezeild. Eindelijk weer de ruimte op open zee. Wij ervoeren dit bijna als een bevrijding. Weer echte ruimte om je heen. Lastig was dat de eerste nacht ten zuiden van kaap Sao Vincente de zee erg verward was bij een stevige wind. Met als gevolg dat er nogal wat golven dwars in de kuip kwamen. De eerste golf zette meteen de kuip vol en doorweekte Michelle, die wacht had. Vervolgens viel de stuurautomaat uit. Terwijl Michelle met de hand stuurde, moest ik in het donker de Aries windvaan weer monteren. Toen die weer werkte konden wij ons zelf tegen daglicht ongeveer uitwringen. Daarna in ruim drie dagen en nachten een heerlijke zeiltocht naar Porto Santo.

We hebben bijna een week in Porto Santo voor anker gelegen. We kwamen daar andere Nederlandse zeilers tegen die van plan zijn dit jaar over te steken naar de Carib. Ook Jan en Corrie met de LIvingstone, een Hutting.

Volgens de overlevering is Columbus voor zijn eerste oversteek naar Amerika van Porto Santo vertrokken. Dit is in de huidige tijd de aanleiding om jaarlijks de aankomst van Columbus op dit eiland te vieren met driedaagse feesten. Wij waren precies op tijd om dit mee te maken. Erg leuk.

Tenslotte in ruim twee dagen naar Lanzarote gevaren. Gestuurd met behulp van de windvaan. De autopilot werkt nog niet.

De Faja Lobi blijft hier voorlopig. Wij vliegen volgende week naar Nederland. Michelle doet mee aan een tentoonstelling met opening midden oktober. In november willen we weer aan boord zijn en als toerist Lanzarote bekijken en het noodzakelijke onderhoud aan de boot te doen. Met kerst willen we weer in Nederland zijn. Begin volgend jaar gaan we naar de andere Canarische eilanden.

Ons plan is om volgend jaar zomer via de Azoren terug te varen naar Nederland. Maar de uitspraak: “Plans of sailors are written in sand” blijft van toepassing.  We zullen zien.

We houden jullie op de hoogte.

 

Theo en Michelle

2016-08-16 Gevaren van koolmonoxide aan boord

Beroepsmatig word ik regelmatig geïnformeerd door de Engelse MAIB. Hierbij informatie en een filmpje over gevaren van koolmonoxide op (motor)jachten.

https://www.gov.uk/government/news/safety-bulletin-published-for-the-love-for-lydia-investigation

Koos Louws

2016-05-18 Verslag van de steigertocht 2016, bestemming Oostende

Hieronder een serie foto's die Jan en Marianne maakten van de reis naar Oostende. Als u het PDF-bestand opent, kunt u een uitgebreid verslag van de tocht lezen. Een verslag dat veel waarheidsgetrouwer lijkt dan de voorbeschouwing die Eric van Straaten ten beste heeft gegeven.

Een uitvoerig reisverslag van de zesde steigertocht
Jan en Marianne de Lint waren erbij voor de laatste keer. De jaren gaan tellen.
verslag steigertocht 2016.pdf (315.02KB)
Een uitvoerig reisverslag van de zesde steigertocht
Jan en Marianne de Lint waren erbij voor de laatste keer. De jaren gaan tellen.
verslag steigertocht 2016.pdf (315.02KB)